(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
โดฮยอนล่ะ เขาไปตั้งแต่เมื่อไหร่
- ตั้งนานแล้ว - ทำงานร้านสะดวกซื้อ
ตอนกลางคืนแบบนี้คงเหนื่อยแย่
ฉันไม่ได้ทำอะไรน่าอายใช่ไหม
มีคนคนหนึ่งที่ฉันชอบอยู่
เธอบอกว่าเธอมีคนที่ชอบอยู่
- อะไรนะ - จำไม่ได้เหรอ
แปลว่าโดฮยอนก็ได้ยินด้วยงั้นเหรอ
มีคนคนหนึ่งที่ฉันชอบอยู่
แต่ก็นั่นแหละ
เป็นความลับ
ฉันกำลังจะเอามันไปทิ้งเลย
วันนั้นฉันได้ยินนะ
อะไรเหรอ
วันที่กระถางต้นไม้แตก
ฉันได้ยินเธอคุยโทรศัพท์
ฉันรู้แล้ว นายบอกว่าได้ยินเรื่องฝึกงาน
- ซงอี - คือว่า
ผู้ชายที่ฉันบอกว่าตกหลุมรักน่ะ...
เธอรู้ว่า...
ฉันห่วงใยเธอมากใช่ไหม
อือ รู้สิ
รู้ไหม ฉันคิดเรื่องนี้เยอะมากเลยนะ
ฉันเลยคิดว่าแบบนี้จะดีที่สุด
เราควร...
เป็นแค่...
เพื่อนกันจะดีกว่า
อือ
อะไรนะ
ฉันห่วงเธอมากจริงๆ นะ
ฉันชอบเธอ
ไม่สิ หมายถึงฉันชอบเธอแบบเพื่อน ใช่ แบบนั้นแหละ
ฉันยอมรับว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ดีมากๆ
แล้วก็ยอมรับว่าบางทีเธอก็สวยดี
แต่ว่า...
ถ้าเธอมาเป็นแฟนฉัน มันจะดู...
มันจะแปลกๆ นะ เธอว่าไหม
เธอกับฉันน่ะ เหมือนเป็นครอบครัวใช่ไหมล่ะ
เอาเลย สถานการณ์แบบนี้ ก็ต้องหัวเราะอยู่แล้ว
หัวเราะไปเลย
อย่าหัวเราะเยอะสิ ฉันจริงจังอยู่นะ
นี่ ยุนแทโอ
- ไม่ใช่นาย - อะไรนะ
นายไม่ใช่ผู้ชายที่ฉันพูดถึงบนดาดฟ้า
แต่เธอบอกเองนะว่า เขาช่วยเธอตอนเธอมีปัญหา
เธอก็เลยตกหลุมรักเขา
ยังทำให้ตัวเองดูซื่อบื้อไม่พอหรือไง
ถ้าไม่ใช่ฉันแล้วใครล่ะ บอกมาสิ
ถูกปฏิเสธแล้วก็ควรจะยอมรับตรงๆ สิ มันเป็นทางที่ดีที่สุด
รู้สึกอะไรก็พูดออกมา
แล้วก็จัดการมันให้จบซะ
ไม่ใช่นายจริงๆ
คนที่ฉันทำงานพิเศษด้วยน่ะ
งานพิเศษเหรอ
เขาบังเอิญรู้เรื่องปัญหาของฉัน
ฉันก็เลยรบกวนเขานิดหน่อย
เขาเป็นกำลังใจให้ฉันในแบบของเขา มันช่วยฉันมากๆ เลย
ฉันคงเริ่มชอบเขาเพราะแบบนั้น
ชอบเขาแบบไม่รู้ตัว ตามที่นายได้ยินแหละ
แล้วฉันล่ะ
ฉันก็ช่วยให้เธออารมณ์ดีนี่
เพื่อนกับผู้ชายคนอื่น มาให้กำลังใจน่ะมันต่างกันมากนะ
นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันชอบใครสักคน
ฉันพูดไปแล้วก็จริง แต่ฉันไม่อยากบอกรายละเอียดอื่นอีก
อย่ามาถามฉันอีกนะ
เดี๋ยวก่อนนะ
เมื่อกี้นายเพิ่งปฏิเสธฉันเหรอ
โอ้โฮ
ฉันโดนปฏิเสธ ทั้งที่ไม่ได้ชอบนายด้วยซ้ำ
เป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่มาก ขอบคุณนะ
ให้ตายเถอะ
แบบนี้แหละดีแล้ว
มันอาจจะอึดอัดกว่านี้ก็ได้
แบบนี้ดีที่สุดแล้ว
นายไม่ใช่ผู้ชายที่ฉันพูดถึงบนดาดฟ้า
คนที่ฉันชอบน่ะไม่ใช่ยุนแทโอ
ทำไมนายถึงซื่อบื้อนักนะ แทโอ
ตอนนั้นผมกลัวจริงๆ ว่าความเป็นเพื่อนที่ยาวนานของเรา
จะจบลง
ผมหวังว่าซงอีจะไม่บอกผม
ว่าเธอชอบผม
แต่ถึงอย่างนั้น...
เพื่อนกับผู้ชายคนอื่น มาให้กำลังใจน่ะมันต่างกันมากนะ
เชอะ
ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใครกัน
(บอกความในใจ)
ฉันชอบบรรยากาศที่นี่นะ เจอที่นี่ได้ยังไงเหรอ
บางทีฉันก็เดินผ่านที่นี่น่ะ
คิดมาตลอดว่า อยากจะพาแฟนมาที่นี่สักวัน
กินอีกสิ
อือ
นายไม่ดื่มเหรอ
ปกติก็ดื่มนะ แต่ฉันอยู่กับเธอ เราคนหนึ่งควรจะไม่เมานะ
ฉันไม่ได้ดื่มเยอะสักหน่อย
ครั้งก่อน
เธอดื่มไปนิดเดียวก็เมาแล้วนะ
มีคนคนหนึ่งที่ฉันชอบอยู่
เฮ้ย
- ขอโทษนะ - ดื่มช้าๆ อยากดื่มอีกแก้วไหม
ไม่เป็นไร ฉันพอแล้ว
- ขอโทษครับ - ฉันพอแล้วจริงๆ
ขอโทษที
ไม่เป็นไร
ตอนนี้แหละ
ขอฉันเป็นแฟนได้แล้ว เร็วเข้า
มีอะไรให้ช่วยครับ
- ขอเบียร์อีกแก้วครับ - ครับ
"วันนี้เป็นวันแรกที่เราคบกันจริงๆ "
มันดูเป็นช่วงเวลาแบบนั้นชัดๆ
เป็นอะไรหรือเปล่า
เปล่า
เอ้านี่ ลองกินสิ
เป็นยังไงบ้าง
ฉันไม่รู้เลยว่าโลกนี้ มีอาหารอร่อยๆ เยอะขนาดนี้
ค่อยๆ กินนะ ระวังติดคอ
แล้วฮุนล่ะ
เขาบอกว่าไม่อยากกิน
เอาแต่อยู่ในห้องทั้งวันเลย
ก็ไม่ควรจะคาดหวังมากเกินไปนี่นา
กินกันไปนะ
เธอด้วยเหรอ ทำไมล่ะ
ฉันไม่หิว
ทำไมทุกคนในบ้านนี้หดหู่กันจัง
เดี๋ยวฉันช่วย
ถูกปฏิเสธมาเหรอ
นายนั่นแหละปฏิเสธฉัน
นี่ หยุดล้อฉันได้แล้ว
ทำไม เขาบอกว่าเขาไม่สนเธอเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
งั้นเขาก็ชอบเธอเหรอ
เขาไม่ต้องพูดออกมาก็ได้ ฉันรู้สึกได้
แล้วเธอรู้สึกได้ว่ายังไงล่ะ
ฉันคิดว่าเราคบกันอยู่
อะไรเนี่ย ทำไมเสียงดูไม่มั่นใจเลยล่ะ
ไม่ได้แกล้งทำเป็นคบกัน อะไรแบบนั้นใช่ไหม
เธอไม่ได้พูดความรู้สึกของเธอ
ให้มันชัดเจน เธอก็เลยไม่มั่นใจไง
ช่างเถอะน่า หยุดว่าฉันได้แล้ว
ฉันไม่สวยพอสำหรับผู้ชายเหรอ
ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ
ฉันอาจจะเล่นมุกว่าโดนนายปฏิเสธ
แต่ฉันก็โดนนายปฏิเสธจริงๆ
ปฏิเสธแบบชัดเจนด้วย
นี่ เธอคิดว่ามันเหมือนกันได้ยังไง
ที่ฉัน "ปฏิเสธ" เธอ ก็เพราะว่าไม่อยากเสียเพื่อนไปนะ
ให้ตาย
ซงอี เธอน่ะเป็นคนที่เจ๋งมากๆ เลยนะ
เข้าใจไหม เธอฉลาด เก่ง แล้วก็มีไหวพริบ
ผู้ชายส่วนใหญ่จะคิดว่า เธอน่ะดีเกินมาตรฐานนะ
ดังนั้นอย่าเสียความมั่นใจ ในตัวเองนะ เข้าใจไหม
เอาละ ดูนี่นะ
เดินไปหาเขาแบบมั่นๆ เอามือล้วงกระเป๋าด้วย
แล้วก็บอกเขาไปเลย
"นายเป็นใคร..."
- "ถึงมาทำให้ฉันสับสน" - "ถึงมาทำให้ฉันสับสน"
อย่างนั้นแหละ เชิดหน้าไว้ แล้วก็มองเหยียดใส่เขา
อย่ากลัวไปก่อน หรือยอมให้เขาดูถูกเธอนะ
แต่ฉันก็ไม่รู้นะว่าจะได้ผลหรือเปล่า
เพราะว่าเธอขี้เหร่
- นี่ - อย่าลืมเป็นคนปฏิเสธเองล่ะ
แล้วก็ ฉันจะแนะนำอะไรให้อย่าง
ผู้ชายที่ดีจริงๆ น่ะ
ไม่ทำให้ผู้หญิงที่เขารัก ไม่มั่นใจในตัวเองหรอก
เท่โคตรเลยเรา
เขาเป็นผู้ชายที่ดีนะ
แต่ทำไมมาทำให้ฉันไม่มั่นใจในตัวเองล่ะ
นายตั้งใจดูอะไรอยู่
การบ้านเหรอ
ขอเวลาเดี๋ยว
ไอ้นี่น่ะเหรอ
นายจะเรียกว่าเป็นการบ้านก็ได้
การบ้านแห่งรัก
อะไรของนาย
แล้วกับผู้หญิงคนนั้นเป็นยังไงบ้าง
คนในใจนายน่ะ
เราก็แค่คุยๆ กันอยู่
คบกันหรือยัง
ไม่ใช่อะไรแบบนั้นหรอก
เราเจอกันตอนมีโอกาส
ไปดูหนังกันด้วย
ทุกอย่างไปได้สวยนะ
ถ้าอย่างนั้นก็แค่หยอดกันเหรอ เธอโอเคกับแบบนี้เหรอ
ฉันต้องถามเธอด้วยเหรอ
นายนี่เป็นผู้ชายร้ายๆ ใช่ไหม คาดไม่ถึงเลยนะเนี่ย
ฉันเนี่ยนะ
เธออาจจะคิดว่านายไม่จริงจังกับเธอ
แกล้งไปเที่ยวกับเธอ แต่ทำอะไรที่คนเป็นแฟนทำกัน
เดี๋ยวก่อน ทำไมพูดแล้วมันฟังดูคุ้นๆ นะ
อ๋อ เรื่องฮันซงอี
จำได้ไหมที่ซงอีบอกตอนเมาน่ะ
ที่บอกว่ามีคนที่ชอบอยู่
มีอะไรเหรอ
เธอไปกินข้าว แล้วก็ไปดูหนังกับเขา
แต่ดูเหมือนไม่ค่อยมีอะไรพัฒนา
พวกเขาเพิ่งเจอกันไม่กี่ครั้งเองไม่ใช่เหรอ
เราอยู่ในยุคที่ความเร็วสำคัญมากเลยนะ
เจอกันตั้งหลายครั้งแล้ว แต่เขายังไม่ทำอะไรให้คืบหน้าเลย
ดูก็รู้ว่าเขาแค่จีบเธอเล่นๆ
นายแน่ใจได้ยังไง
ไม่ใช่ทุกคนจะคิดแบบนายนะ
ทำไมนายต้องโกรธด้วยเนี่ย
ที่ฉันจะบอกก็คือ
ซงอีน่ะค่อนข้างผิดหวัง
ผู้หญิงที่นายดูใจอยู่ก็คงรู้สึกเหมือนกัน
เธออาจจะไม่แสดงออกมา แต่น่าจะอารมณ์เสียนะ
ซงอีดูอารมณ์เสียเหรอ
ไม่รู้สิ สักวันพอเธออกหัก
เธอก็จะรู้ว่าไม่ใช่ผู้ชายทุกคน จะเหมือนยุนแทโอ
ผู้ชายที่จีบผู้หญิงเล่นๆ น่ะ ไม่ใช่คนดีหรอก
- เดี๋ยวผมช่วยนะครับ พี่ - ขอบใจนะ
ไม่เอาน่า พี่ต้องมีคนช่วยนะครับ
ให้ตาย
ยินดีต้อนรับ...
นายมาทำอะไรที่นี่
ก็แค่ผ่านมาน่ะ ฉันมีอะไรจะบอกเธอ
ขอสั่งอาหารหน่อยค่ะ
- ค่ะ - ครับ
พี่ เดี๋ยวผมรับให้เองครับ
ครับ
- เขาเหรอ - อะไรนะ
คนที่เธอชอบน่ะ เขาเหรอ
- เขาเรียนจบมัธยมหรือยังน่ะ - นี่
อย่าคิดไปเองสิ นายจะมาบอกอะไร
ทำงานเสร็จแล้วมาที่ร้านโดฮยอนสิ
ฉันจะส่งที่อยู่ให้
ได้ แต่ไปทำไมเหรอ
ฉันไม่ชอบเห็นฮุนเครียดน่ะ เลยจะเลี้ยงเครื่องดื่มเขาหน่อย
ถ้าไม่ใช่เขา แล้วใครล่ะ
- อยู่ในครัวเหรอ - นี่
คุณซงอี เข้าไปช่วยในครัวหน่อย
ไปแล้วค่ะ
- นี่ เขาเหรอ... - ไปเลย
- ชอบลุงนั่นเหรอ - ไปได้แล้ว ฉันต้องทำงาน
ให้ตาย
เขาดีอะไรนักหนา ถึงต้องเก็บเป็นความลับขนาดนี้
แต่นแต๊น
นายไม่ได้กินอะไรมาทั้งวันเลยนี่
ลองกินหน่อยนะ
ลองหน่อยสิ ฮุน
แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
เธอบอกว่าฉันจะคัดตัวผ่าน
เธอบอกว่าฉันจะผ่านแน่ๆ
เป็นเพราะเธอ ฉันเลยคาดหวัง
เป็นความผิดเธอนั่นแหละ
แต่นายยังไม่ได้ข่าวจากพวกเขาเลยนะ
รออีกสักหน่อยเถอะ
เธอเล่นมุกหรือไง ถ้าไม่ผ่าน พวกเขาจะติดต่อมาทำไม
แล้วฉันจะกินได้ยังไง เค็มปี๋เลย ให้ตายเถอะ
ทำไมไปอารมณ์เสียใส่การินล่ะ
แล้วไอ้อาหารหน้าตาไม่น่ากินนั่นอะไร
ฉันเพิ่งทำครั้งแรกเลย แทโอลองกินไหม
อ๋อ
ดีแล้วละ
เอาละ ทุกคน ถึงเวลาลุกแล้ว
เถอะน่า
ออกไปกินข้าวเย็นกัน
- ข้าวเย็นเหรอ - อารมณ์จะได้ดีขึ้น ไปกันเถอะ
- อย่ามายุ่งกับฉันน่า - ไปเร็ว
- ฉันรู้ว่าอยากไป ไปกันเถอะ - ให้ตาย...
ฉันจะเลี้ยงอาหารอร่อยๆ เลย
นายอยากกินเกี๊ยวไส้อะไร
ไส้กิมจิแล้วก็ไส้เนื้อด้วย
ฉันอยากกินอุด้ง
(ร้านซอกาเกี๊ยวทำมือ)
รอตรงนี้ก่อนนะ
นายไม่ได้บอกฉันก่อนเลย นี่มันกะทันหันไปนะ
กะทันหันอะไรกัน
ฉันบอกใบ้มาตั้งแต่ปีที่แล้วว่า ราคาตลาดที่นี่มันขึ้น
อะไร มีอะไรเหรอ
หา ไปกินที่อื่นกันเถอะ
- อะไรนะ - นั่นโดฮยอนนี่
ไง
ขอโทษที่มาช้านะ
ไม่คิดว่านายทำเกินไปเหรอ
ฉันปล่อยนายมาตั้งนาน เพราะนายขอให้ฉันรอ
จนกว่าโดฮยอนจะเข้ามหาวิทยาลัย
แล้วตอนนี้จะมาขอให้รอ จนเขามีงานทำอีกเหรอ
ฉันมาคนสุดท้ายเหรอ
ทำไมไม่เข้าไปล่ะ ร้านเต็มเหรอ
ซงอี ฉันว่า...
แต่นายขึ้นค่าเช่าเยอะเกินไปนะ
แถวนี้ค่าเช่าขึ้นมาตั้งหลายปีแล้ว ฉันขึ้นค่าที่เป็นเจ้าสุดท้ายเลยนะ
ทำไมฉันต้องมาทนสูญเสีย โดยการปล่อยให้ที่ดีๆ นี่...
อะไรนะ "ทนสูญเสีย" อะไร
ฉันอาจได้ค่าเช่ามากกว่าที่ นายจ่ายสามเท่าเลยนะ
นายรู้ไหมว่าหลายปีที่ผ่านมา ค่าที่ขึ้นไปเท่าไรแล้ว
ฉันยอมให้นายมาตลอด เพราะนายเป็นเพื่อนฉันนะ
ฉันควรจะก้มจูบเท้านายเลยไหม
นายไม่ควรจะใช้ชีวิตแบบนั้นนะ คนทั้งเมืองเขานินทานายกันหมดแล้ว
- ใครจะนินทาฉัน - เขาว่ากันว่านายใช้ตึกของนาย
เอาเปรียบคนที่หาเช้ากินค่ำ
ถ้าพวกนั้นไม่พอใจก็ออกไปสิ นายก็ด้วย ไม่พอใจก็ออกไป
อะไร นายพูดอะไรออกมา
นายควรจะระวังปากหน่อย
นายเอาเกี๊ยวฉันไป แบบไม่จ่ายเงินตลอดเลยนะ
ได้ ฉันจะจ่ายให้เดี๋ยวนี้ เท่าไรล่ะ
นี่พอไหม เอาไปเลย
ให้ตาย นายนี่มันสนใจแต่เงินจริงๆ
ฉันละเสียใจที่คิดว่านายเป็นเพื่อน
รีบออกไปเลย
ออกไปก่อนที่ฉันจะ จับนายโยนลงหม้อนึ่ง
ให้ตายเถอะ
นายมีเวลาถึงแค่เดือนนี้
ฉันทนกับนายเพราะนายเป็นเพื่อนนะ
เกี๊ยวนายก็ไม่อร่อยเท่าแต่ก่อนด้วย
มาทำอะไรกันที่นี่
สวัสดีครับ คุณลุง
ไง
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
อยู่ข้างนอกนี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่
คิดว่ามาเมื่อไหร่ล่ะครับ
มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ ไม่ต้องสนใจกันมากล่ะ
เดี๋ยวก่อน
นั่นซงอีหรือเปล่า
สวัสดีค่ะ
- เรียกซงอีทำไมครับ - เธอยังติดต่อแม่ไม่ได้ใช่ไหม
ยังไม่ได้ข่าวเลยค่ะ
ทำไมอยู่ๆ ถึงพูดเรื่องแม่ซงอีขึ้นมาล่ะ
แม่เธอปิดร้านไป
แล้วค่าเช่าก็ค้างจนเงินมัดจำก็ไม่เหลือแล้ว
พ่อ
ฉันพยายามจะเข้าใจ เพราะว่าเธอเป็นเพื่อนแทโอ
แต่นี่มันไม่น่าละอายไปหน่อยเหรอ
มันไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ นะ ไม่มีข้อความมาขอโทษด้วยซ้ำ
หนูขอโทษค่ะ หนูไม่รู้เลย
พอได้แล้ว
พออะไร ทำไมฉันจะพูดไม่ได้
ฉันใจดีด้วย แต่ทุกคนก็มานินทาฉัน
จะยังไงก็ช่างเถอะ ทุกคนคิดว่าฉันเป็นผู้ร้ายอยู่แล้ว
ให้ตายเถอะ
เราค่อยมาวันหลังดีกว่า
ตอนนี้พ่อนายคงมีเรื่องให้คิดเยอะ
ฉันจะไปเอาลูกบาส
นี่พวกนาย เล่นกันจบแล้วเนอะ
โดฮยอนชนะ โอเคไหม
ไม่หิวกันเหรอ ไปหาอะไรกินกันเถอะ
ฉันหิวแล้ว
ฉันไปละ พวกนายไปกินเถอะ
อร่อยใช่ไหมล่ะ ฉันน่าจะสั่งซุนแดมาด้วย
แค่นี้ก็พอแล้ว ขอบคุณนะ
ตอนนี้นายรู้สึกดีขึ้นหรือยัง
อือ
พ่อแทโอน่ะ
เป็นคนใจร้อนไปหน่อย
อย่าเก็บคำพูดเขาไปคิดเลยนะ
ฉันรู้ว่าแม่ฉันจ่ายค่าเช่าไม่ตรงเวลา
แต่ไม่รู้ว่าจะถึงขนาดนั้น
ไม่มีทั้งบ้านหรือร้านเป็นของตัวเอง มันแย่ใช่ไหมล่ะ
ตอนนี้อย่าเพิ่ง
พูดถึงเรื่องนั้นเลยนะ
ยินดีต้อนรับครับ
เดี๋ยวฉันมาเก็บนะ
นายทำอะไรน่ะ
เมื่อคืนลมมันน่าจะแรงมาก
จนก้อนหินกลิ้งไปอยู่ใต้เต็นท์ ถ้าเธอนอนทับไปจะเจ็บหลัง
ถ้านายสนเรื่องที่นอนฉันบ้างก็ดีสิ...
บ้าไปแล้วหรือไง
นี่มันดึกแล้วนะ ทำไมเธอยังไม่กลับมาอีก
นายควรจะหยุดทำแบบนั้นได้แล้ว
ทำอะไร
นายทำเหมือนซงอีเป็นลูกนายเลย
บางทีนายก็ทำเกินเหตุไป
ทำไมถึงต้องกังวลทุกเรื่องขนาดนั้นด้วย
เธอเป็นเพื่อนฉันนะ ฉันกังวลไม่ได้หรือไง
นายกังวลเกินไป
นายสองคนควรจะเพลาๆ หน่อย
ซงอีบอกว่าเธอมีผู้ชายที่ชอบแล้ว นายก็มีผู้หญิงที่ชอบใช่ไหมล่ะ
ถึงเวลาที่พวกนายจะต้อง สนใจกันให้น้อยลงแล้ว
แบบนั้นมันดีที่สุด
นายเข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม
นายไม่มีเพื่อนสนิทที่เป็นผู้หญิงเลย จะไปรู้อะไร
อะไรนะ
ไอ้นี่
ใครบอกว่าฉันไม่มี
ฉันก็มีฮันซงอีกับโอการินเหมือนกันนะ
ฉันกับนายมันไม่เหมือนกัน
ซงอีกับฉันน่ะ...
อะไรล่ะ
เราน่ะ...
รู้จักกันมานานกว่านายเยอะ
นายไม่เป็นไรใช่ไหม
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นาย คัดตัวไม่ผ่านนะ เลิกเครียดได้แล้ว
ฉันรู้น่า
แต่ครั้งนี้ฉันเสียใจกว่าครั้งอื่น
มันหนาวนะ
ขอบคุณนะ เพื่อนแทโอ
อุ่นจังเลย
ขอโทษนะที่เดินไปส่งบ้านไม่ได้
ถึงบ้านปลอดภัยไหม
ฉันใกล้ถึงบ้านแล้ว
ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
แทโอบอกฉันว่า
เธอหงุดหงิดเพราะไม่รู้ว่า
ผู้ชายที่เธอชอบรู้สึกกับเธอยังไง
ฉันรู้นะว่าเขาเป็นคนยังไง
เขาคงเป็นคนที่ภูมิใจในตัวเอง แต่เขาก็กลัว
เขาไม่ชินที่ผู้หญิงที่เขาชอบ มาใส่ใจเขา
เขาทำสิ่งที่...
ห้าพันวอนครับ
อยากทำให้เธอตามที่ใจต้องการไม่ได้
ขอบคุณครับ
และเขาก็เกลียดตัวเองที่เป็นแบบนั้น
เขาคงเป็นคนแบบนั้น
ทุกคนเห็นกล่องที่อยู่หน้าตัวเองไหม
- ครับ - ค่ะ
เปิดดูเลยสิ
(ฮันซงอี)
- โอ้โฮ - ตายแล้ว
ฉันมั่นใจว่าพวกเธอทุกคน รู้แล้วว่า "ดีกว่าบ้าน"
เป็นองค์กรไม่หวังผลกำไร ที่สร้างบ้านให้ครอบครัวรายได้น้อย
ฉันอยากให้พวกเธอตั้งใจ ในการสร้างรากฐาน
ให้ชีวิตและความฝัน ของคนที่จะอาศัยในบ้านใหม่ของพวกเขา
ฉันหวังว่าพวกเธอ จะมีความรับผิดชอบกันนะ
ฉันจะพูดเท่านี้แหละ
ทุกคน ยินดีต้อนรับสู่ "ดีกว่าบ้าน"
ใส่กันเถอะ
- ให้ฉันช่วยไหม - อือ
(ชเวมินอา)
เหมาะกับเธอนะ
ไม่ ไม่ใช่ตรงนั้น ต้องเป็นตรงนี้
เอาอันนี้ออกมา
เธอควรจะใส่มันผ่านตรงนี้ มันจะได้ตัดกัน
ขอบคุณค่ะ
น่ากินจัง
ฮันซงอี
รุ่นพี่แดกอน
เธอนี่เอง ตอนแรกฉันก็ไม่แน่ใจ
ให้ตาย ไม่ได้เจอกันนานเลย
ส่วนเธอก็ชเวมินอาใช่ไหม
ค่ะ รุ่นพี่มาทำอะไรที่นี่คะ
อืม...
ฉันมาคุมงานพวกเธอน่ะ
- เจอกันนอกมหาวิทยาลัยแล้วแปลกๆ นะ - ใช่
ฉันก็ว่าอย่างนั้น
เด็กๆ
ฉันจะดูแลพวกเธอสองคนอย่างดีเลย
ฟังนะ
ว่างๆ ก็ไปดื่มกันเถอะ
ค่ะ
แล้วก็ในเมื่อฉันเรียนจบแล้ว
ไม่ต้องเรียกฉันว่ารุ่นพี่หรอก เรียกว่าพี่เฉยๆ ก็ได้
ไปละนะ
- สวัสดีค่ะ - ไว้เจอกันค่ะ
กินข้าวต่อเถอะ
ฉันทนดูหน้าไอ้น้ำเน่านี่ไม่ไหวจริงๆ
เขานี่คงเส้นคงวาดีนะ สุดยอดเลย
น้ำเน่าคงเส้นคงวาเลย
คิดทีไรฉันก็โมโห
เจ้านั่นน่ะ หักอกรุ่นน้องเราตั้งหลายคน
พวกผู้หญิงเห็นอะไรในตัว คนไม่ได้เรื่องแบบนั้นกันนะ
แต่เขาก็ได้ทำงานบริษัทดีนะ
บริษัทสถาปัตยกรรมทงกวัง
ฉันอยากทำงานที่นั่นมากเลย
เธอควรจะระวังตัวไว้นะ
จำได้ไหมว่าตาบ้านั่นชวนเธอ ไปกินเหล้าด้วยตั้งหลายครั้ง
ตอนที่เขายังอยู่มหาวิทยาลัยน่ะ
ทำงานวันแรกเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีนะ
ฉันอยู่บนรถเมล์ กำลังกลับบ้าน
เธอลงป้ายไหนเหรอ
เดี๋ยวฉันไปรับ
ขอชูโรสสองชิ้นครับ
ค่ะ
อีกสามสิบนาทีเจอกัน ตรงป้ายรถเมล์แถวบ้านฉัน
ไม่ได้สิ
โดฮยอนต้องทำงานพิเศษ
ฉันไม่ควรไปกวนเขา
ฉันใกล้ถึงบ้านแล้ว ไม่ต้องมาหรอก
มีอะไรเหรอ
มีอะไรจะพูดหรือเปล่า
ฉันควรจะลงตรงนี้
หรือว่าไปลงหน้าบ้านดี
ฉันก็ควรจะไปส่งถึงบ้านสิ
จะให้ฉันประทับใจ ต้องทำมากกว่านั้นนะ
ขอเวลาเดี๋ยวนะ
สวัสดีครับ
อะไรนะครับ
นี่ไม่ใช่มือถือชเวฮุนครับ
ครับ
ขอโทษทีนะ
อะไร มีอะไรเหรอ
สวัสดีครับ คุณโทรมาถูกแล้วครับ นี่โทรศัพท์ชเวฮุนครับ
ใช่ครับ ชเวฮุน
คุณโทรมาจากที่ไหนเหรอครับ
อ๋อ ครับๆ
คุณส่งข้อความมาที่เบอร์นี้ได้เลยครับ
ให้ตาย ไม่อยากจะเชื่อ
เซฮยอน
ฉันคงต้องเอาใจเธอคราวหน้าแล้วละ
มีเรื่องด่วนน่ะ
ดูเหมือนนายจะมีเรื่องด่วนบ่อยจังนะ
ถ้าอย่างนั้นก็ไปสิ
โอเค
ขอโทษนะ เดี๋ยวโทรหานะ โอเคไหม
(แทโอ)
ไง ยุนแทโอ
ไง
เรื่องชเวฮุนน่ะ
เขาผ่านคัดตัว
อะไรนะ
บริษัทผู้ผลิตละครเวทีโทรมา
บอกว่าขอโทษที่ติดต่อกลับช้า แล้วก็บอกว่าฮุนผ่านคัดตัว
จริงเหรอ
โล่งใจจังที่ผลออกมาดี ฉันกังวลแทบตาย
มีเรื่องอะไรเหรอ
เพื่อนฉันไปได้สวยน่ะ
นายบอกฮุนหรือยัง
ยังไม่ได้บอก
ฉันมีแผนเจ๋งๆ แล้ว ถึงบ้านแล้วมาคุยกันเถอะ
ตอนนี้เธออยู่ไหน
- ฮันซงอี - ตกใจหมดเลย
- จริงเหรอ - สุดยอดเลยใช่ไหม
ฉันดีใจแทนเขาจริงๆ นะ
เราควรจะจัดงานเลี้ยงให้เขานะ
- จัดกันเถอะ - ดีใช่ไหมล่ะ
นายถือนะ
เราจะบอกเขายังไงดี
- คิดอะไรออกไหม - นายว่าไงล่ะ
ยุนแทโอ
มันน่าอายมากๆ ที่ทุกคนในบ้านนี้รู้ว่า
ฉันคัดตัวไม่ผ่าน
ฉันควรกลับบ้านไปซะดีไหมนะ
ไม่ ไม่ควร
โจอินซองยังคัดตัวไม่ผ่านตั้งหลายรอบ ก่อนจะได้เปิดตัว
ฉันเพิ่งไปคัดตัวแค่ 20 ครั้งเอง
แต่ว่าฉันก็ไม่ได้หล่อแบบโจอินซองนะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ทำไมไฟดับล่ะ
เดี๋ยวสิ การิน
โอการิน
การิน
การิน แค่ไฟดับน่ะ ไม่ต้องกลัวนะ
เสียงดนตรีมาจากไหน
อะไรกัน
โอการิน
เธอไปทำอะไรตรงนั้น ไฟมาแล้วเหรอ
ให้ตาย ฉันตกใจหมดเลย
นายทำอะไรน่ะ
เกิดอะไรขึ้น
นี่
ช่วยบอกความรู้สึกหน่อยได้ไหมครับ
อะไรนะ
ความรู้สึกอะไร
ผ่านการคัดตัวครั้งแรกรู้สึกยังไงบ้าง
อะไรนะ ว่ายังไงนะ
นายผ่านแล้ว
- ผ่านอะไร - เจ้าซื่อบื้อ ผ่านคัดตัวไง
วันนี้เขาโทรมาหาแทโอ
เขาขอคุยกับนาย แล้วบอกว่านายผ่านคัดตัวนักแสดง
ยินดีด้วยนะ
ฉันพูดถูกใช่ไหมล่ะ
ฉันบอกแล้วว่านายจะคัดตัวผ่าน
นายพูดจริงเหรอ
ยังไม่เชื่ออีกเหรอ
เอ้านี่
เอาไปดูสิ
(คุณชเวฮุน ยินดีด้วยคุณผ่าน การคัดตัวเรื่อง "ดรีมสกูล")
อะไรน่ะ นี่เรื่องจริงเหรอ
จริงสิ
ฉันคัดตัวผ่านแล้ว!
ฉันผ่านแล้วจริงๆ
สุดยอดเลย
- ฉันต้องเป่าเทียนใช่ไหม - เป่าเลย
หนึ่ง สอง สาม
แทโอ ยุนแทโอ
เป็นเพราะนายเลย มานี่เลย
นี่
ฉันผ่านแล้ว!
- จัดกันเถอะ - ดีใช่ไหมล่ะ
นายถือนะ
โดฮยอน
ไปก่อนเลย
- ไง ซงอี - ไม่ได้อ่านข้อความฉันเหรอ
ขอโทษที ไม่รู้ว่าเธอส่งข้อความมา
จะไปกินข้าวเที่ยงใช่ไหม เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง
ไปกินข้างนอกกันเถอะ ฉันจะพาไปกินอะไรอร่อยๆ
ได้เลย
ไปกันเถอะ
- คัดตัวเหรอ - ใช่
เราคิดว่าเขาไม่ผ่าน เพราะว่าพวกเขาไม่ติดต่อกลับมา
แต่สุดท้ายเมื่อวานก็มีคนโทรมาหาแทโอ บอกว่าฮุนผ่านการคัดตัว
เราก็เลยจัดงานเลี้ยงเซอร์ไพรส์ ฮุนชอบมากเลย
ดีจังเลย
ฉันต้องทำตัวดีกับเขา ก่อนที่เขาจะดังแล้ว
ฉันอยากบอกข่าวนาย ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
ข่าวดีน่ะ ควรบอกให้เพื่อนๆ รู้ด้วย
ถ้าอยากให้ฉันรู้ โทรมาหากันก็ได้นี่
เมื่อคืนเหรอ
มันดึกแล้ว แล้วก็นายทำงานอยู่ด้วย
เธอก็รู้ว่าดึกขนาดนั้น ฉันไม่ยุ่ง
โทรหรือส่งข้อความมาได้ตลอดเลยนะ มาหาฉันเลยก็ได้
ฉันรู้ว่าตอนนั้นมันไม่ยุ่ง
แต่ฉันไม่อยากกวนตอนอ่านหนังสือ ฉันเห็นหนังสือเรียนบนเคาน์เตอร์นะ
ฉันรู้ว่าถ้ามีคนขัด ตอนอ่านหนังสือจะเป็นยังไง
พอเสียสมาธิแล้ว กลับมาอ่านใหม่ยากจะตายไป
ไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองหรือเปล่า
แต่ดูเหมือนเธอจะห่วงฉันมากเกินไปนะ
มันไม่ดีตรงไหนเหรอ
ฉันไม่อยากได้รับการดูแลตลอดเวลา ฉันอยากเป็นคนดูแลมากกว่า
แต่เหมือนว่าแทโอ จะเป็นคนที่ทำหน้าที่นั้น
ฉันสู้เขาไม่ได้เลย
ฉันอยากจะถามอะไรเธออย่างหนึ่ง
ถามเรื่องอะไรเหรอ
เธอกับแทโอน่ะ
พวกเธอไม่เคย...
ชอบกันแบบคนรักเลยสักครั้งเหรอ
คำบรรยายโดย กชนันท์ อยู่ใจ